Rethoricum

Koncepcje polityki, red. Włodzimierz Wesołowski

Książka dotyczy zasadniczych wizji tego, czym polityka jest i czym winna się stać w przyszłości. Znakomicie tę intencję oddaje struktura książki, która najpierw koncentruje się na szerokich nurtach, panoramicznych wizjach obszaru politycznego, potem zaś zwraca się (...) w stronę wybitnych twórców – wizjonerów tego co polityczne.
z recenzji doc. dr. hab. Szymona Wróbla

Polityką jest wszystkoto, w czym przejawia się chęć i wola – indywidualna lub zbiorowa, luźna lub zorganizowana – oddziaływania na państwowe organa władzy oraz tychże organów funkcjonowanie i podtrzymywanie. Takie ujęcie kładzie nacisk na fakt, że polityka zaczyna się, kończy i trwa w państwie.
Włodzimierz Wesołowski

Konkordat

Na charakter stosunków między państwem a kościołem na przestrzeni dziejów, zasadniczy wpływ ma stosunek do religii. I to nie do konkretnej religii, choć najczęściej mamy na myśli tradycję judeochrześcijańską, z której wywodzi się kultura europejska, a do zjawiska, które nazwać można by sensem religijnym towarzyszącym życiu każdego człowieka. Chętnie poszukujemy analogii, starając się zrozumieć religijną mentalność przeszłych pokoleń, mimo, że analogie, z pozoru oczywiste, bywają mylące. Pragmatyzm i formalizm, jaki towarzyszył stosunkowi obywatela rzymskiego do wyznawanych kultów, jest nam zupełnie obcy i odmienny od dualizmu w jaki współczesny Europejczyk traktuje sprawy religijne. Z jednej strony religia to sacrum, jeśli przyglądamy się prywatnej sferze życia współczesnego człowieka, z drugiej – profanum, jeśli bierzemy pod uwagę sferę publiczną. Jean Noel Robert w Przewodniku po cywilizacji rzymskiej pisze tak:

Polska w planach Lenina. W 90. rocznicę Cudu nad Wisłą

Józef Piłsudski i jego zwolennicy w Sejmie, w obliczu sukcesów polskiej armii na wschodzie w 1919 r. skłonni byli do rozważenia koncepcji federacyjnej z udziałem Białorusi i Ukrainy. Nadarzała się wyjątkowa sposobność umocnienia strategicznej pozycji Polski w warunkach niezwykłego osłabienia Rosji. Istotne było nie tylko zatrzymanie sowieckiego pochodu na zachód, lecz także osłabienie rosyjskiego parcia w tym kierunku w przyszłości, poprzez usamodzielnienie się krajów podporządkowanych wcześniej imperium carów.